Eenduidige afhandeling van mensenhandelzaken gewenst

Grote verschillen

Bij de berechting van mensenhandel zijn nu grote verschillen te constateren. Dit is een van de conclusies uit het onderzoek 'Jurisprudentie mensenhandelzaken 2009-2012'. Hiervoor zijn meer dan vierhonderd vonnissen over uitbuiting in de seksindustrie en andere sectoren in de periode 2009 tot 2012 onderzocht.

Nationaal Rapporteur Corinne Dettmeijer ziet verschillen in zowel de toepassing van het wetsartikel, in de strafoplegging als in de schadevergoeding die wordt toegekend aan slachtoffers. Ze zou graag zien dat er eenduidigheid komt in de uitspraken op basis van artikel 273f van het Wetboek van Strafrecht.

Drie aanbevelingen

Om eenduidigheid te bereiken doet de Nationaal Rapporteur drie aanbevelingen:

• Specialisatie en opleiding van rechters en officieren, want mensenhandelzaken zijn complexe zaken met meerdere juridische valkuilen.
• Ontwikkeling van uitgangspunten voor rechters voor straftoemeting, want de straffen voor daders lopen uiteen. Eenduidige uitgangspunten moeten ertoe leiden dat straffen op dezelfde manier worden bepaald.
• Invulling van het recht van slachtoffers op schadevergoeding.

Reactie Rechtspraak

Het aantal rechtbanken in Nederland wordt vanaf 1 januari 2013 verminderd als gevolg van de invoering van de Wet herziening gerechtelijke kaart. Het Landelijk Overleg van Voorzitters van Strafsectoren (LOVS) ziet hierin aanleiding om per gerecht de mensenhandelzaken te laten behandelen door een beperkt aantal rechters en juridisch medewerkers. De Rechtspraak komt hiermee tegemoet aan de eerste aanbeveling van de Nationaal Rapporteur.

De reden dat er tot nu nog geen uitgangspunten (oriëntatiepunten genoemd) zijn komt doordat er nog onvoldoende jurisprudentie is, aldus Jasper van Beld (voorzitter LOVS). Het LOVS heeft de Nationaal Rapporteur toegezegd dat ze de mogelijkheid om tot oriëntatiepunten te komen opnieuw onderzoeken.

Links