Aanspreken op straat, gemeente Amsterdam

Beschrijving

Het onderzoek beschrijft daarnaast welke taken de straatcoaches hebben en hoe de samenwerking en taakafbakening met andere ketenpartners, zoals politie en de hulpverlening, verlopen. In de meeste gemeenten hanteert men 'straatcoaches' als naam, maar er zijn ook varianten zoals: streetcoaches (Leiden), straatwachters (Eindhoven), ambulante jongerenwerkers (Lelystad, Gorinchem) en Shouf Kedemk (Helmond).

In het rapport wordt een aantal criteria gegeven waaraan een straatcoach-aanpak idealiter moet voldoen. Zo is het belangrijk voor straatcoaches om veel op straat te zijn en over de juiste competenties te beschikken.

Conclusies

Het onderzoek laat zien dat de straatcoach, in de vorm van toezichthoudende bink en helper die de orde herstelt, een aanvulling is op het bestaande aanbod. De kracht van de aanpak zit in het met verhoogde aandacht, intensief richten op bepaalde (groepen) jongeren die overlast veroorzaken. Het uitvoeren van coachende en hulpverleningstaken staat juist ter discussie; het vraagt om een ander type coach en de straatcoach komt daarmee op terrein van de jeugdhulpverlening. Gemeenten moeten zich hier dan ook nader op bezinnen bij de keuze voor straatcoaches en het doel waarvoor zij worden ingezet.

Gemeenten zouden met minimaal vier coaches moeten werken en realistische doelstellingen moeten formuleren die vooral zijn gericht op het terugdringen van overlast van (groepen) jongeren. Daarbij moet de gemeente de regiefunctie hebben en moeten er samenwerkingsafspraken worden gemaakt met de politie. Tot slot moet er ook door de straatcoaches verbinding worden gelegd met het gezin. Veel projecten in Nederland voldoen op dit moment nog niet aan deze criteria.

Auteurs

L. Loef, K. Schaafsma en N. Hilhorst

Organisatie

DSP-groep Amsterdam, uitgebracht in de serie Politiekunde (nr. 42) van Politie en Wetenschap.

Links